میان دو هجاناشیانهمی نشینیم وفکر می کنیم ایستاده ایم :"خدا"11.3.92(ع.ن)

صبح که می شود بعد از چند مرحله تعقیب و گریز با ساعت سنگر گرفتن پشت بالش و نادیده گرفتن دشمن فرضی بالاخره عمودی می شویم! بعد کلت کمری اندیشه را برداشته و با فشنگ های نه میلیمتری انسانیت به دقت مسلح اش می کنیم! روبروی آیینه می ایستیم و تکانی به خودمان می دهیم و ابرویی بالا می دهیم! "به جنگ زندگی می ر

خوبان ، خوبی را به تو دیکته نمی کنندمجبورت نمی کنند به خوبی؛آنها فقط خوبی را به تو نشان می دهندو تو را در انتخابش آزاد می گذارند... 11.5.92 (ع.ن) |+| نوشته شده توسط عماد در یکشنبه سیزدهم مرداد ۱۳۹۲ |

اسکناس بدون گوشه ای در دستملبخند مبهمی بر لباسکناس را تا می کنم و به راننده می دهمبه او می گویم :"ببخشید که گوشه ندارد!"راننده با نگاهی براندازم می کندمرا به پوزخندی مهمان می کند وطعنه وار می گوید :"اهمیتی ندارد؛این روزها آدم ها هم گوشه ندارند!چه رسد به این اسکناس!"و هر دو لبخند می زنیم!20.4.92(ع.ن)...

خداآخرین "سرمایه گذاری" اش را کرده است ؛تو هستیکه روی "بورس" نیستی!

بگذار همین چند ثانیه، همین چند ثانیه، آزاد باشیم؛ همین چند ثانیه ای که می خواهیم در افکارمان رو در روی هم به احترام آنها که فکرمان به فکرشان بدهکار است سکوت کنیم... بگذار همین چند ثانیه، همین چند ثانیه، عاشق باشیم؛ بی آنکه حرفی بزنیم... 2.10.92 (ع.ن)

-خود- آن تلنگری باش که بر باد رفته را بی هیچ منتی به منتهایِ زندگی رهنمون می کند -خود- آن تلنگری باش که در قفس مانده را بی هیچ قیدی تا بلندایِ ذهن اش پرواز می دهد اعجاز تویی؛ پرواز تویی؛ معجزه ای کن که ما را از دستِ خودمان نجات دهد!96.3.5 |+| نوشته شده توسط عماد در پنجشنبه پانزدهم تیر ۱۳۹۶ |